18, 19 i 20 listopada odbyły się bardzo ważne próby dla Chóru Młodej CHOREI. Z Cardiff w Walii przyleciała do nas choreografka z teatru Earthfall Dance Lara Lloyd Weber. Lara każdego dnia rozpoczynała pracę z chórzystami od intensywnej godzinnej rozgrzewki fizycznej.

Śpiew może być swobodny i mocny, tylko wtedy gdy ciało jest świadome, uwolnione od blokujących je napięć. Dzięki ćwiczeniom Lary uczyliśmy się ruchu który jest swobodny, który otwiera i uwalnia ciało od codziennych ograniczających je przyzwyczajeń.

W kolejnej części prób opracowywaliśmy chorografię do śpiewanych przez nas utworów. Taniec ruch i rytm wreszcie dopełniły całości naszej pracy i naszych działań. Dzięki ruchowi nasz śpiew staje sie pewniejszy, ponieważ wydobywa się z ciał, które są aktywne.

1 grudnia odbyła się wyjątkowa próba. Po raz pierwszy spotkały się dwa chóry: chór Filharmonii Łódzkiej i Młody Chór CHOREI. Dyrygował Grzegorz Wierus.

W tym samym dniu pod okiem Ofelii Śliwy młody chór odbył pierwszą przymiarkę kostiumów.

Rezerwacja:

Telefonicznie:

Mailowo:

Po tych kilku tygodniach wspólnej pracy znamy się już bardzo dobrze i znamy możliwości naszych ciał. Znacznie poprawiły się umiejętności młodych tancerzy. Oprócz coraz lepszej tężyzny fizycznej uczestnicy poznają od podstaw lub poprawiają swoją technikę tańca.

Równlegle pracujemy nad swoim charakterem. Szczególnie za tą pracę podziwiam każdą osobę. Dla większości uczestników Oratorium Dance Project to pierwsza tak intensywna praca w życiu. Jednak nikt nie poddaje się zmęczeniu – staramy się być skoncentrowani od początku do końca, staramy się słuchać i naśladować instruktorów, a także szukać w sobie inspiracji i kreatywności, aby przysłużyć się współtworzeniu układów. Ciągła czujność i próba opanowania kolejnych ruchów w tańcu, pomimo zmęczenia i popełnianych błędów, to dla wszystkich najtrudniejszy moment naszych spotkań. Jak nie poddać się zmęczeniu? Jak wytłumaczyć sobie, że za intensywnym wysiłkiem stoi przyjemność, satysfakcja, pewność siebie i nowe, przydatne umiejętności? Każdy musi znależć swoje własne odpowiedzi.

Wczoraj (17.11.2011) większość naszego czasu wykorzystaliśmy na opanowanie tzw. duetów – choreografii wykonywanej w parach, opartej na ciągłym kontakcie partnerów, na przekazywaniu swojego ciężaru ciała i... emocji. Okazało się, że brakuje nam mężczyzn, dlatego niektóe dziewczyny zdecydowały się tańczych ich partie, w efekcie końcowym wszystkie pary poradziły sobie bardzo dobrze. W drugiej części zajęć powróciliśmy do znanego już układu, dopracowywaliśmy go i uzupełnialiśmy. Pozornie łatwe kroki do utworu „Legusidhos” potrafią przysporzyć nam wielu kłopotów. Nieparzysty rytm na 7/8 myli czujność tancerzy, plącze im nogi i umysły, ale dajemy sobie radę coraz lepiej, więc do premiery na pewno zdążymy.

Dzisiaj czeka nas kolejne spotkanie wszystkich tancerzy, mieszanina emocji, oczekiwań, żywiołów... Takie spotkania niosą ze sobą ogromną moc i energię.

W pierwszym etapie prac chór został podzielony na 3 grupy: VOICE A,VOICE B i VOICE C Każda z grup spotyka się na próbach 2 razy w tygodniu.

Nasze próby odbywają się w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 19 im. Karola Wojtyły, w siedzibie Teatru CHOREA w Fabryce Sztuki oraz w gmachu Filharmonii Łódzkiej.

Codziennie, od poniedziałku do soboty, pod przewodnictwem instruktorów wokalnych i teatralnych (Kuba Pałys, Dorota Porowska, Dominika Jarosz, Elina Toneva,Joanna Chmielecka) prowadzimy kilkugodzinne, intensywne próby muzyczne, podczas których przyswajamy trudny, muzyczny materiał skomponowany przez Tomasza Krzyżanowskiego i Macieja Maciaszka – doświadczonych muzyków z Teatru CHOREA.

Każdą próbę rozpoczynamy zawsze od przeprowadzenia rozgrzewki fizycznej, która prowadzi do rozgrzewki wokalnej i muzycznej. Z doświadczenia doskonale wiemy, że całe ciało musi być obudzone, żywe i gotowe do pracy zanim stanie się źródłem dźwięku. Podczas prób uczymy naszych chórzystów technik pracy z głosem. Ćwiczymy też skomplikowane układy rytmiczne, oparte głównie na rytmach nieparzystych, a także inspirowane na przykład muzyką flamenco. Kształcimy słuch i pamięć muzyczną, budując dziwne i zgrzytliwe harmonie oraz współbrzmienia. Powołaliśmy też dodatkową grupę, która raz w tygodniu będzie spotykać się na kilka godzin po to, by rozszyfrowywać notacje muzyczne.

Do tej pory rozpoczęliśmy pracę nad utworami inspirowanymi fragmentami Peanu i prosodionu Limeniosa. Fragmenty tego wielkiego dzieła chóralnego zapisane zostały w kamieniu, na zewnętrznej ścianie Skarbca Ateńczyków w Delfach. Utwór ten został wykonany w Delfach w 127 roku p.n.e.

Fragmenty Peanu Delfickiego:

„Ale, Latonido o słodkim spojrzeniu, zabiłeś strzalami dziecię Ziemi, I podobnie Titiosa, który pożądał tewj matki... Zabiłeś potwora... syczącego z legowiska... Strzegłeś świątyni przy pępku ziemi, gdy barbarzyński Ares zamierzający splądrować twoją wieszczą siedzibę zginął w mokrej śnieżycy.”

„I radował się, bo przyjął do umysłu nieśmiertelną myśl Zeusa. Od owych początków nazywamy go Paieonem, my, cały lud miejscowy z Attyki i wielka święta grupa artystów Bakchosa, która mieszka     w mieście Kekropsa”

„Wplótłszy galąź laurową w twe włosy, ciągnąc łuk (?) niesmiertelnymi rękoma, panie...”

Opracowujemy także utwory, które zostały skomponowane na podstawie fragmentów greckich tragedii, takich jak "Bachantki" i "Oresteja" Eurypidesa czy „Antygona” Sofoklesa

Fragmenty tragedii:

"Mówią, że przybył tu jakiś obcy

Zaklinacz, oszust z lidyjskiego kraju

Ma pukle włosów jasne i pachnące

Sam ciemny, w oczach czary Afrodyty

I dniem i nocą w tłumie młodych kobiet

Kusi je szałem swoich wtajemniczeń”

(Eurypides „Bachantki”, wersy: 233 – 238)

“Opłakuję, opłakuję krew twej matki,

co w szał cię wprowadza.

Wielkie szczęście wśród śmiertelnych nie trwa długo,

człowieka wnet bóstwo jakieś -

tak jak pośród niosących zgubę,

gwałtownych bałwanów na morzu,

szarpiąc żaglem szybkiego statku –

w cierpień pogrąża odchłani.”

(Eurypides, „Orestes” wersy: 338-344)

Pracuje z nimi codziennie około 10 instruktorów, a nad całością czuwa Robert Hayden – osoba odpowiedzialna za choreografię wielkiego Oratorium Dance Project. Pierwsze próby to czas w którym uczestnicy mogą rozejrzeć się dookoła, poznać osoby z którymi będą pracować, a także przyzwyczaić się do niecodziennej metody pracy,  dla wielu osób zupełnie nowej. Czym ona jest? Robert Hayden nie przyjechał do nas z gotową choreografią, poprzez którą uczestnicy będą tresowani i wyuczani. Pozostawia on pole dla każdej jednostki, dla jej wyobraźni i kreatywności, tak aby każdy uczestnik był pełnoprawnym współtwórcą i kreatorem a nie narzędziem w ręku wybitnego tancerza. Ćwiczenia i zadania kierowane do grupy mają pozwolić im poczuć możliwości własnego ciała, skomunikować się z nim, obudzić jego kreatywność, a także nauczyć się słuchać innych osób, pracować w grupie i dzięki grupie. Codziennie rozgrzewki prowadzi inny instruktor, tak aby uczestnicy poznali różne techniki pracy. Instruktorzy podobnie jak uczestnicy wykorzystują swoją indywidualność do kreatywnego budowania spektaklu. Po tygodniowym warsztacie uczestnicy zostali podzieleni na cztery grupy. Każda z grup spotyka się dwa razy w tygodniu w różnych miejscach Łodzi. Ponadto raz w tygodniu spotykają się wszyscy, by skonfrontować swoje poszukiwania i działać razem w wielkim zespole.

W tym projekcie każda osoba traktowana jest jak ktoś szczególny, wyjątkowy i ciekawy. Ktoś kto może wnieść bardzo wiele w proces budowania scenariusza i jest partnerem do rozmowy podczas wszystkich warsztatów, prób i spotkań. Osobowość, wyobraźnia, własna historia, dotychczasowe życiowe doświadczenie – to główne narzędzia którymi posługują się młodzi tancerze. To czyni naszą pracę szczególną.